kez

Bitigçi Sözlük Maddesi

kez

(isim)
· 1 anlam
  1. (isim) Bazı sayı sıfatlarıyla birlikte kullanılarak bir olayın ve olgunun her bir tekrarlanışını bildiren söz; el (I), defa, kere, sefer, yol.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

kez etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Kez ‘defa’ sözcüğünün kökeni tartışmalıdır. Stachowski onu Eski Türkçe kez ‘okun kiriş çentiği’ (Türkiye Türkçesinde gez) ile bir tutar ve Talât Tekin'e dayanarak Ana Türkçe *keŕ biçimine bağlar; anlam gelişimi için Lehçede ‘vuruş’ ve ‘kez’ anlamlarını birlikte taşıyan raz sözcüğünü örnek gösterir. ÈSTJa ise ‘ok’ ve ‘kez’ anlamlı sözleri ayrı sözcükler sayar. ‘Defa’ anlamı Kaşgarlı'da görülmez; XIII. yüzyıldan başlayarak Anadolu'da Şeyyâd Hamza'da gez, Yûnus Emre'de kez yazımıyla, XIV. yüzyılda Kıpçak metinlerinde tanıklanır.

  1. 13. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: kez ~ gez
  2. 14. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: kez
  3. 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: kez
  4. 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: kez
  5. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: kez
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · kez

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.