tepetakla
(zarf, mecaz)-
1.
(zarf) Dik duran bedenin ya da nesnenin yerle ilişkisi ters çevrilmiş olarak, üst ucu doğrudan zemine yaklaşırken alt ucu havada kalacak yönde, düşme veya yuvarlanma sırasında dengesini yitirmiş biçimde; tepetaklak.