am

Bitigçi Sözlük Maddesi

am

I (isim, kaba konuşmada)
· 1 anlam
  1. (isim, kaba konuşmada) → dişilik organı.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

am etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Am, Türk dillerinin eski ve ortak bir sözüdür. Clauson sözün bütün çağdaş Türk dillerinde yaşadığını, ama ayıp sayıldığı için sözlüklere seyrek girdiğini belirtir; en eski kaydı Kâşgarlı Mahmud'un Oğuzca ve Kıpçakça kaydıdır (XI. yy.; Atalay çevirisinde em okunur). Stachowski sözü Ortak Türkçe *am'a bağlar; EDA ise Altay kuramı çerçevesinde Ön Türkçe *(i)am biçimini Tunguzca, Moğolca, Japonca ve Korece 'çukur, oyuk' anlamlı sözlerle karşılaştırır. Kıpçak sözlüklerinde, Codex Cumanicus'ta ve Meninski'de (1687) geçer. Tarihsel Derlem'deki am eşleşmelerinin hemen hepsi Arapça ‘âm 'genel, herkes' sözüdür; gerçek tanıklar Codex Cumanicus'ta ve Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'ndedir.

  1. 11. yüzyıl · Karahanlı Türkçesi: am ~ em
  2. 13. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: am
  3. 14. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: am
  4. 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: am
  5. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: am
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · am

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.