am
I (isim, kaba konuşmada)-
(isim, kaba konuşmada) → dişilik organı.
(isim, kaba konuşmada) → dişilik organı.
Am, Türk dillerinin eski ve ortak bir sözüdür. Clauson sözün bütün çağdaş Türk dillerinde yaşadığını, ama ayıp sayıldığı için sözlüklere seyrek girdiğini belirtir; en eski kaydı Kâşgarlı Mahmud'un Oğuzca ve Kıpçakça kaydıdır (XI. yy.; Atalay çevirisinde em okunur). Stachowski sözü Ortak Türkçe *am'a bağlar; EDA ise Altay kuramı çerçevesinde Ön Türkçe *(i)am biçimini Tunguzca, Moğolca, Japonca ve Korece 'çukur, oyuk' anlamlı sözlerle karşılaştırır. Kıpçak sözlüklerinde, Codex Cumanicus'ta ve Meninski'de (1687) geçer. Tarihsel Derlem'deki am eşleşmelerinin hemen hepsi Arapça ‘âm 'genel, herkes' sözüdür; gerçek tanıklar Codex Cumanicus'ta ve Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'ndedir.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit