gelecek
(isim, sıfat)-
2.
(sıfat) Zaman bakımından ileride olması, gerçekleşmesi beklenen; müstakbel.
(sıfat) Zaman bakımından ileride olması, gerçekleşmesi beklenen; müstakbel.
Gelecek, Türkçe gel- ‘gelmek’ fiiline gelecek zaman sıfat-fiilini yapan -ecek ekinin getirilmesiyle oluşmuştur; Tietze ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Fiilin Eski Türkçedeki biçimi kel-'dir. Sıfat-fiil adlaşarak ayrı bir söz olmuştur: Tarihsel Derlem'de XIV. yüzyılda Kābūs-nāme Tercümesi'nde Ādem başına gelecegin kimsene bilmez ‘insanın başına geleceği kimse bilmez’ cümlesinde ad, XV. yüzyılda Saltuk-nâme'de gelecek yıl öbeğinde sıfat olarak geçer. Kâmûs-ı Türkî ‘istikbal’ ve ‘kader’ anlamlarını kaydeder; Türkiye Türkçesinde hem ‘istikbal’ hem ‘bir dahaki’ anlamındadır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit