gelecek
Daha gelmemiş, yaşanacak zaman; istikbal, ati
Gelecek, Türkçe gel- ‘gelmek’ fiiline gelecek zaman sıfat-fiilini yapan -ecek ekinin getirilmesiyle oluşmuştur; Tietze ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Fiilin Eski Türkçedeki biçimi kel-'dir. Sıfat-fiil adlaşarak ayrı bir söz olmuştur: Tarihsel Derlem'de XIV. yüzyılda Kābūs-nāme Tercümesi'nde Ādem başına gelecegin kimsene bilmez ‘insanın başına geleceği kimse bilmez’ cümlesinde ad, XV. yüzyılda Saltuk-nâme'de gelecek yıl öbeğinde sıfat olarak geçer. Kâmûs-ı Türkî ‘istikbal’ ve ‘kader’ anlamlarını kaydeder; Türkiye Türkçesinde hem ‘istikbal’ hem ‘bir dahaki’ anlamındadır.
- 8. yy. · Eski Türkçe: kel-
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: gelecek
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: gelecek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: gelecek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: gelecek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: gelecek