abla — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

abla

Aynı ana babadan ya da bunlardan yalnız birinden olan çocuklar arasında, sözü edilen kişiden önce dünyaya gelmiş kız kardeş; aile içinde ona seslenirken adının yerine de söylenir, kimi yörelerde aba ya da bacı diye anılır.

Abla, büyük kız kardeşi ve ona kardeş gibi yakın, yaşça büyük kadını karşılayan bir akrabalık adıdır; Stachowski eski biçimini abula diye verir, kökenini ise belirsiz sayar. Kaynaklarda iki açıklama öne çıkar: sözü aba ~ apa sözünden ekle türetilmiş sayanlar (Kononov, Gülensoy) ve Eren'in ağa ile bula 'büyük kız kardeş' sözlerinin kaynaşmasına dayanan açıklaması (ağabula > ağbula > abula > abıla > abla); Tietze ağa'nın ikinci hecesinin XVII. yüzyılda düşmesini biraz şüpheli bulur. Meninski 1687'de 'büyük kız kardeş' için abula'yı, halk ağzında abla'yı verir. Tarihsel Derlem'de tanık yoktur.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: abula ~ abla
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: abla
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: abla

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).