akrep (I) — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 03:58 (Türkiye saati)

sözcük
288
kaynak
37
tarihsel tanık
83.095
en eski kayıt
8. yy.

akrep (I)

Akreplerden, sıcak ve nemli yerlerde yaşayan, kıvrık ve kalkık kuyruğunda zehirli iğnesi olan bir tür böcek; kuyruklu (Scorpio)

Akrep, Arapça ʿaḳrab 'akrep' sözünden alınmıştır; ETDES, Stachowski, Tietze ve Räsänen bu kökende birleşir. Söz Yûnus Emre'den beri Anadolu'da, XIV. yüzyıldan beri Harezm, Kıpçak ve sonra Çağatay metinlerinde akreb ~ ‘akreb yazımıyla görülür. Gökyüzündeki Akrep burcunun adı da aynı sözün kullanımıdır; Tietze'ye göre burç adı Latince Scorpio'nun Arapçaya çevirisidir. Saatin küçük ibresi anlamı ayrı madde olarak verilir; Osmanlı metinlerinde aynı yazılışla geçen akreb 'daha yakın' ise başka bir Arapça sözdür.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: akreb
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ‘akreb ~ akreb
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ‘aqreb
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ‘akreb
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ‘aḳreb ~ akrep
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ‘akreb
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ‘aḳreb ~ akreb
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: akreb ~ ‘aḳreb ~ akrep
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: akreb
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: akrep

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).