Dayanaksız üstünlük yakıştırma, savunulan önerme, yüksek hedef ve bahis.
(isim) Bir yeterliği veya üstünlüğü, dayanağını göstermeden kendine yakıştırma; ilgili: → güven.
İddia, Arapça iddiʿāʾ sözcüğünden Osmanlı Türkçesi yoluyla gelmiştir. Kâmûs-ı Türkî'ye göre bu sözcük dava ile aynı Arapça kökten, ifti‘âl kalıbında kurulmuş bir mastardır. Tietze'nin en eski tanığı 1581 tarihlidir; Evliya Çelebi 17. yüzyılda _neslindeniz deyü iddi‘â ederler_ kalıbını ve _krallık iddi‘âsında olmak_ ‘bir unvana hak iddia etmek’ deyişini kullanır. Kâmûs-ı Türkî sözcüğün hukuktaki ‘davaya kalkışma’ anlamının yanında ‘sahip olmadığı bir niteliği kendine mal etme’, ‘kendini büyük görme’ ve ‘inat, ısrar’ anlamlarını kaydeder; Türkiye Türkçesinde ‘sav’ anlamı öne çıkar.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit