inek
(isim, sıfat, argo, kaba konuşmada, mecaz)Sığırın dişisi ve çeşitli aşağılayıcı adlandırmalar
-
3.
Kaba sövgü
(isim, kaba konuşmada) → ibne.
Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 06.11.2026 22:26:41 · Türkiye saati (UTC+3)
Sığırın dişisi ve çeşitli aşağılayıcı adlandırmalar
(isim, kaba konuşmada) → ibne.
İnek, Eski Türkçe ingek ~ iŋek 'inek' sözünden gelir; bugünkü biçim ng'nin n'ye inmesiyle oluşmuştur. Kaynaklar sözün Türkçe olduğunda birleşir, ama kökü bilinmez: Clauson sözü soru işaretiyle tanıklanmamış bir *in kökünden türetir ve 'dişi deve' anlamlı ingen ile çok eski bir ortak kökten gelebileceğini düşünür; Stachowski *in-gek çözümlemesini soru işaretiyle verir. Moğolca üniyen 'inek' ile ilişkisi tartışmalıdır. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık VIII. yüzyıl Tonyukuk Yazıtı'ndadır, Clauson ve Tarihsel Derlem bu yeri ingek diye okur, ama eski yayımcıların okuyuşları farklıdır.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit