koşullama

(isim) Bir isteği kabul etmek, uzlaşmak veya yapılacak bir işe izin vermek için karşı taraftan belirli bir gereği yerine getirmesini isteme, olumlu kararını önceden bildirdiği yükümlülüğün gerçekleşmesine bağlayarak pazarlık ya da işlem yürütme.

(isim) Bir olayın ortaya çıkmasını ve hangi biçimde gelişeceğini çevredeki ekonomik, toplumsal veya fiziksel etkenlerle belirleme, başka bir sürecin işleyebileceği sınırları çizerek olası sonuçları yönlendirme veya belli olanaklarla sınırlandırma.

(isim, ruh bilimi) Bir canlıda uyaranlar arasında tekrarlarla bağlantı kurarak öğrenilmiş tepkiler oluşturma veya davranışın sonuçlarını kullanıp onun yeniden yapılma olasılığını değiştirme, bu yolla belirli durumlarda nasıl davranılacağını öğrenmesini sağlama süreci.

(isim, matematik) Olasılık hesabında bir olayın gerçekleşmiş olduğunu veya bir değişkenin belli bir değer aldığını veri kabul etme, başka bir olayın gerçekleşme ihtimalini bütün olasılıklar yerine bu kabulün izin verdiği durumlar üzerinden yeniden değerlendirme işlemi.

(isim, malzeme bilimi) Bir malzemeyi deneyden veya kullanımdan önce belirlenmiş nem, sıcaklık ya da benzeri çevre etkileri altında tutma, karşılaştırılacak örnekleri belirli bir duruma getirerek bu etkilerin malzemenin özelliklerinde oluşturduğu değişimi incelemeye hazırlama işlemi.