kırınım
(isim, fizik)-
(isim, fizik) Bir dalganın dar açıklıktan geçerken veya bir engelin kenarına ulaştığında doğrusal yayılıştan saparak çevreye dağılması. Işık ve ses için gözlenir; etkinin belirginliği dalga boyuyla açıklığın ölçüsü arasındaki ilişkiye bağlıdır; difraksiyon.