yalnızca
(zarf)-
1.
(zarf) Başkalarının eşliği veya yardımı olmadan tek başına hareket ederek.
(zarf) Başkalarının eşliği veya yardımı olmadan tek başına hareket ederek.
Yalnızca, yalnız sözüne -ca ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir zarftır; Gülensoy da sözü yalnız+ca diye çözümler. Söz XIV. yüzyılda Süheyl ü Nev-bahâr'da yaluñuzca biçimiyle ‘tek başına’ anlamında geçer: _Nideyim yaluñuzca koduñ beni_. Dede Korkut Kitabı'nda yaluŋuzça oġul ‘tek, biricik oğul’ kalıbı görülür; XVII. yüzyılda Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde yalnızca ve yalınızca ‘yalnız, sırf’ anlamına yakın kullanılır (Bitigçi açıklaması). Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda sözü ‘tenhaca’ karşılığıyla kaydeder. Yalnız sözünün kendi kökeni incelenen kaynaklarda ele alınmaz.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit