bağışlatma
(isim, mecaz)-
1.
(isim) Bir kişinin kendisinin ya da başkasının yanlışından doğan kırgınlığı veya cezalandırma isteğini giderip karşı tarafı hesap sormaktan vazgeçirmesi, açıklama veya aracılıkla kusurun artık yaptırıma yol açmamasını sağlama; affettirme, bahşettirme.