din
I (isim, din bilimi, mecaz)-
2.
(isim, din bilimi) Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen.
(isim, din bilimi) Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen.
Din, Arapça dīn sözcüğünden gelir. ETDES'e göre Arapça bu sözü Orta Farsçadan (Pehlevice dēn) almış, Pehleviceye de Avestacadaki daēna biçiminden ulaşmıştır. Türkçede ilk tanıkları 11. yüzyılda Karahanlı Kur'an çevirisindedir; Caferoğlu ise Maniheist Uygur metinlerindeki din'i Soğdcaya bağlar. Osmanlı Türkçesinde dîn yazımıyla ‘dîn karındaşı’, ‘din ve devlet’ gibi kalıplarda yaygınlaşmış; sözcük Azerbaycan Türkçesinden Yeni Uygurcaya kadar Türk dillerinin çoğunda aynı biçimle yaşar.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit