doğal

(sf.)

· 7 anlam · 0 geçiş

1.
(sf.) Doğada olan, doğada bulunan
- “Doğal güzellikler artık eskisi gibi turist çekmiyor.”— N. Cumalı
2.

Doğada rastlandığı gibi, doğaya uygun olan, doğa güçlerine, kurallarına uyan; tabii, natürel
3.
Kendiliğinden olan, insan eliyle yapılmamış, yapay karşıtı
- “Doğal liman. Doğal sınır.”
4.
Yapmacık olmayan
- “Hamileymiş diye yineliyor oldukça doğal bir tavırla.”— A. Ümit
5.
Olağan, alışılmış, her zamanki gibi olan, beklenildiği gibi
- “Ercan o denli doğaldı ki giderek şaşırtıcı olmaktan çıktı.”— R. Mağden
6.
Sağduyuya, mantığa, olağan düzene uygun olan
- “Bu durumun eski sevgilinin onurunu kırması doğal.”— A. Kutlu
7.

→ saf (II)

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

doğalcı doğallık doğalsal doğal lif doğal saç doğal sit doğal taş doğal akış doğal boya doğal rota doğal ışık doğalcılık doğallaşma doğal denge

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

Seçili Derlem İstatistikleri