doğrultma

(isim) Eğilmiş veya bükülmüş bir nesneye kuvvet uygulayarak eğriliğini giderme, biçimi bozulan bölümün yeniden uzayıp düzgün bir eksen üzerinde yer almasını sağlayacak hareketlerle malzemeyi amaçlanan biçimine geri getirme; ilgili: → düzeltme.

(isim) Oturmuş, yatmış veya öne eğilmiş bir kimsenin gövdesini yukarı kaldırma, başını ve sırtını daha dik bir konuma getirerek önceki alçak duruşunu bırakmasına ve bedenini yeniden ayakta ya da dik tutmasına yardımcı olma; ilgili: → doğrultmak.

(isim) Bir aracın ucunu, silahın namlusunu veya bedenin işaret eden bölümünü hedefe yöneltme, bakışla ya da hareketle seçilen noktayı karşıya alacak biçimde nesnenin konumunu değiştirip uç kısmını o yere çevirme; ilgili: → doğrultmak.

(isim) İlerlenecek yönü çevredeki işaretlerden veya eldeki bilgilerden yararlanarak belirleme, gidilecek yere erişmeyi sağlayacak istikameti saptayıp kararsız kalınan konumdan uygun yol üzerinde hareket edebilecek hâle gelme; ilgili: → doğrultmak.

(isim) İhtiyaç duyulan para tutarını çeşitli işlerden veya eldeki olanaklardan elde etme, gelir getiren uğraşlar, satış ya da başka bir kaynağın katkısıyla giderleri karşılayacak maddi imkânı sağlayıp bütçedeki eksiği kapatma; ilgili: → doğrultmak.

(isim, mecaz) Yanlış veya bozuk işleyen bir uygulamayı uygun hâle getirme, hatanın kaynağını giderip gerekli değişiklikleri yaparak kişinin tutumunda, yürütülen işte veya ortak yapıda amaçlanan işleyişin yeniden kurulmasını sağlama; ilgili: → doğrultmak.

(isim, elektrik) Yönü belli aralıklarla değişen elektrik akımını tek yönde akacak biçime dönüştürme, akımın ters yöndeki bölümünü engelleyen veya uygun yöne çeviren devre elemanlarıyla yük üzerinden yön değiştirmeyen bir çıkış elde etme; ilgili: → doğrultmak.