kurma
(isim, sıfat)-
2.
(sıfat) → prefabrik.
(sıfat) → prefabrik.
Kurma, Türkçe kur- fiilinden -ma ekiyle türemiş bir addır ve temelde ‘kurmak işi’ni anlatır. Kâmûs-ı Türkî kurma'yı doğrudan kurmak maddesine gönderir; fiile çadır ya da çardak gibi parçalı bir şeyi bir araya getirip dikme, ordu ya da sofra hazırlama, meclis oluşturma ve saat kurma anlamlarını verir. Söz XVII. yüzyılda Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde otağ kurma işi için geçer; Kelekyan 1911'de kurma ev ‘sökülüp kurulabilen ev’ kullanımını da kaydeder. İncelenen kaynaklar kökün daha eski tarihini ele almaz.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit