kurma

Bitigçi Sözlük Maddesi

kurma

(isim, sıfat)
· 2 anlam
  1. 1.

    (isim) Parçaları bir araya getirerek bir aracı çalışır duruma sokma veya gerekli insan ve koşulları toplayarak yeni bir düzen oluşturma; ihdas.

  2. 2.

    (sıfat) → prefabrik.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

kurma etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Kurma, Türkçe kur- fiilinden -ma ekiyle türemiş bir addır ve temelde ‘kurmak işi’ni anlatır. Kâmûs-ı Türkî kurma'yı doğrudan kurmak maddesine gönderir; fiile çadır ya da çardak gibi parçalı bir şeyi bir araya getirip dikme, ordu ya da sofra hazırlama, meclis oluşturma ve saat kurma anlamlarını verir. Söz XVII. yüzyılda Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde otağ kurma işi için geçer; Kelekyan 1911'de kurma ev ‘sökülüp kurulabilen ev’ kullanımını da kaydeder. İncelenen kaynaklar kökün daha eski tarihini ele almaz.

  1. 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: kurma
  2. 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: kurma
  3. 20. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: kurma
  4. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: kurma
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · kurma

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.