kurma
Parçaları bir araya getirerek bir aracı çalışır duruma sokma veya gerekli insan ve koşulları toplayarak yeni bir düzen oluşturma; ihdas.
Kurma, Türkçe kur- fiilinden -ma ekiyle türemiş bir addır ve temelde ‘kurmak işi’ni anlatır. Kâmûs-ı Türkî kurma'yı doğrudan kurmak maddesine gönderir; fiile çadır ya da çardak gibi parçalı bir şeyi bir araya getirip dikme, ordu ya da sofra hazırlama, meclis oluşturma ve saat kurma anlamlarını verir. Söz XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde otağ kurma işi için geçer; Kelekyan 1911'de kurma ev ‘sökülüp kurulabilen ev’ kullanımını da kaydeder. İncelenen kaynaklar kökün daha eski tarihini ele almaz.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kurma
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kurma
- 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: kurma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kurma