dışsallaşma

(isim) Bir düşüncenin, duygunun, deneyimin veya başka bir içeriğin, söz, davranış, nesne ya da gözlenebilir başka bir biçim aracılığıyla kendisini üreten yapının sınırlarının ötesine geçmesi ve dışarıdan fark edilip yorumlanabilir hâle gelmesi.

(isim, felsefe) İnsanın zihinsel ya da bedensel etkinliğinin, ortaya koyduğu ürünler ve kurduğu toplumsal ilişkiler içinde nesnel bir biçim kazanması, kendisinden ayrı bir gerçeklik oluşturup yaşamını etkileyen dış bir düzen hâline gelmesi.