egemenlik

Bitigçi Sözlük Maddesi

egemenlik

(isim)
· 2 anlam
  1. 1.

    (isim) Bir kişi, topluluk veya devletin belirli bir alan üzerinde karar alma ve alınan kararları uygulama gücünü elinde bulundurması.

  2. 2.

    (isim) Milletin ve onun tüzel kişiliği olan devletin yetkilerinin hepsi; buyruk, hüküm, hükümranlık, hâkimiyet.

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

egemenlik etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Egemenlik, Türkiye Türkçesinde ‘hâkimiyet, hükümranlık’ karşılığı olarak yeni türetilmiş bir sözdür; kökeni üzerine kaynaklar ayrışır. Tietze sözü Fransızca hégémonie ve Yunanca hēgemonía örneğinden kurulmuş bir yeni türetme sayar, egemen'in egemenlik'ten geriye doğru ayrıldığını söyler ve ünlüler arasındaki g'nin ğ'ye dönmemesini yabancılık izi olarak gösterir. Stachowski egemen'i büyük olasılıkla Yunanca hēgemōn'a bağlar. Gülensoy ise egemen'i Eski Türkçe idi ‘sahip’ sözünün ege biçimi ile +men ekine ayırır, Yunanca sözle benzerlikten öte bağ görmez. Karaağaç sözü Fransızca ecumenique'e bağlar.

  1. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: egemenlik
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · egemenlik

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.