(isim) Bir sanat ve bilim dalının ilkelerini düşünce alanından uygulama alanına geçirip gerçekleştirme işi; kılgı, tatbik, ameliye, pratik, aplikasyon.
(isim, hukuk) → infaz.
Uygulama, uy- fiilinden türeyen uygula- fiiline -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır. Gülensoy uygula-'yı uy-gu+la- diye çözümler ve uygulama'yı bu fiilin türevleri arasında sayar; aradaki uygu adının ise Türkiye Türkçesinde kullanılmadığını not eder. Taban fiil iyi belgelidir: Tietze uy- ‘uymak, izinden gitmek’ fiilini Eski Türkçe uḏ- ‘ardından gitmek, izlemek’ sözüne bağlar ve bu açıklamada Clauson'a dayanır; Gülensoy da uy-'u *uđ-'a götürür. Fiil XV. yüzyıl Anadolu metinlerinde bol tanıklıdır. Kâmûs-ı Türkî uymak'ı altı anlamla kaydeder ama uygulama'ya yer vermez.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit