Bitigçi Sözlük Maddesi

emir

emir

(a., mec., bit. b.)
Arapça emr · 3 anlam · 0 geçiş

Anlamlar

  1. 1.

    (a.) Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz; buyruk, buyuru, ferman, irade

  2. 2.

    (mec.) → istek

  3. 3.

    (bit. b.) Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

Birleşik Sözcükler

emir cümlesi, emir eri, emir kipi, emir kulu, emir komuta zinciri, emirname, emir subayı, emretmek, emreylemek, emrihak, emrivaki, emre muharrer senet, Gaziemir, yazılı emir, evvelemirde, arama emri, ita emri, ödeme emri, ölüm emri, sefer görev emri, tediye emri, verile emri

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

İlgili Sözler

kalecikkarası emircik emirsel emirsiz emir eki emir almak emir vermek emir altına almak emirsel paradigma emir komuta zinciri içinde olmak Hamburg misketi öküzgözü tarsusbeyazı gilaburu

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Değerlik profili canlı hesaplanıyor

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge ve alan/tür yayılımı canlı hesaplanıyor.

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

%5
%5