koruyucu
(isim, sıfat)Gözeten kişi, tehlikeyi azaltan nitelik ve asalaklara karşı önlem
Gözeten kişi, tehlikeyi azaltan nitelik ve asalaklara karşı önlem
Koruyucu, ‘korumak’ fiilinin gövdesi koru- üzerine fiilden sıfat ve ad yapan -(y)ucu ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir sözcüktür. Taban fiil Eski Türkçede korı- biçimiyle Kül Tigin Yazıtı'nda, Uygurca metinlerde ve Divanü Lugati't-Türk'te geçer; aynı kökten korığ ‘korunan yer’ adı da türemiş, koru sözcüğüne ulaşmıştır. Türevin kendisi XIX. yüzyılın ilk yarısında Hindoğlu'nun sözlüğünde Fransızca patron ve protecteur karşılığı olarak görülür; Gülensoy onu koru- fiilinin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. ‘Asalağı dış ortamda yok eden’ anlamı, sözcüğün bilimsel terim olarak da kullanıldığını gösterir.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit