oyun

Bitigçi Sözlük Maddesi

oyun

(isim, spor, bilişim, mecaz)
· 13 anlam
  1. 1.

    (isim) Yetenek ve zekâ geliştirici, belli kuralları olan, iyi vakit geçirmeye yarayan eğlence; baziçe.

  2. 2.

    (isim) Tiyatro veya sinemada sanatçının rolünü yorumlama biçimi.

  3. 3.

    (isim) Müzik eşliğinde yapılan hareketlerin bütünü.

  4. 4.

    (isim) Seslendirilmek veya sahnede oynanmak için hazırlanmış eser; temsil, piyes.

  5. 5.

    (isim) Bedence ve kafaca yetenekleri geliştirmek amacıyla yapılan, çevikliğe dayanan her türlü yarışma.

  6. 6.

    (isim) Şaşkınlık uyandırıcı hüner.

  7. 7.

    (isim) → kumar.

  8. 8.

    (isim, spor) Güreşte rakibini yenmek için yapılan türlü biçimlerde şaşırtıcı hareket.

  9. 9.

    (isim, spor) Teniste, tavlada taraflardan birinin belirli sayı kazanmasıyla elde edilen sonuç.

  10. 10.

    (isim, mecaz) → entrika.

  11. 11.

    (isim, mecaz) Hareketten veya kullanılıştan gelen çeşitlilik, aldatıcı görünüş.

  12. 12.

    (isim, mecaz) → hile.

  13. 13.
    Yeni

    (isim, bilişim) Bilgisayar, konsol veya mobil cihazda oynanan etkileşimli dijital eğlence ürünü.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 23.06.2026 15:24:08 · Türkiye saati (UTC+3)

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

oyun etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Oyun, Eski Türkçe oy- ‘oynamak’ fiilinden -(u)n ekiyle türemiş yerli bir addır; Tietze, ETDES, Stachowski ve Starostin–Dybo–Mudrak bu türetmede birleşir. Kök fiil Türkiye Türkçesinde tek başına kalmamış, Yakutçada oy- ‘sıçramak’ olarak yaşamaktadır. Sözcük Mani ve Budist Uygur metinlerinden başlayarak kesintisiz tanıklanır; Kaşgarlı onu ‘oyun’ ve ‘yarış’ anlamında verir. Clauson ise oyun'un o:y- ‘oymak’ fiilinden gelmiş olma ihtimalini, Türk oyunlarında deliklerin önemine dayanarak tümüyle dışlamaz.

  1. 9. yüzyıl · Eski Uygur Türkçesi: oyun
  2. 11. yüzyıl · Karahanlı Türkçesi: oyun
  3. 13. yüzyıl · Karahanlı Türkçesi: oyın ~ oyun
  4. 13. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: oyun
  5. 14. yüzyıl · Harezm Türkçesi: oyun
  6. 14. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: oyun ~ oyn
  7. 14. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: oyun ~ oyın
  8. 15. yüzyıl · Çağatay Türkçesi: oyun
  9. 15. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: oyun
  10. 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: oyun
  11. 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: oyun
  12. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: oyun
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · oyun

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

oyuncu oyunlu oyunsu oyunbaz oyuncul oyunluk oyunsal oyunsuz oyunumsu oyunvari oyun dışı oyun kolu oyun matı oyun modu

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.