sevmek

Bitigçi Sözlük Maddesi

sevmek

(-i, nesnesiz)
· 5 anlam

Yakınlık duyma, hoşlanma ve koşullara uyma

  1. 1.

    Duygusal yakınlık

    (-i) Birine veya bir şeye içten değer verip onunla bağ kurmak; ilgili: → sevgi.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 06.11.2026 21:04:49 · Türkiye saati (UTC+3)
  2. 2.

    Romantik bağ

    (-i) Kişiye gönül ilgisi duyarak onunla özel bir duygusal bağ kurmak; ilgili: → ilişki.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 06.11.2026 21:04:49 · Türkiye saati (UTC+3)
  3. 3.

    Tercih ve hoşlanma

    (-i) Bir uğraşı veya nesneyi kendine çekici bularak ona isteyerek yönelmek; ilgili: → hoşlanmak.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 06.11.2026 21:04:49 · Türkiye saati (UTC+3)
  4. 4.

    Şefkatli dokunuş

    (-i) → okşamak.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 06.11.2026 21:04:49 · Türkiye saati (UTC+3)
  5. 5.

    Yetişme koşullarına uyma

    (nesnesiz) Belirli çevre koşullarında daha iyi gelişmek veya işlemek; ilgili: → gelişmek.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 06.11.2026 21:04:49 · Türkiye saati (UTC+3)

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

sevmek etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Sevmek, Türk dillerinin ortak ve çok eski fiil köklerinden sev- ile mastar ekinden oluşur. Stachowski ve Starostin–Dybo–Mudrak kökü Ana Türkçe *seb- olarak kurar, Tietze Eski Türkçe seb-'e bağlar. Fiil runik harfli Irk Bitig'de ‘sevdiğimi yerim’ cümlesinde, Maniheist ve Budist Uygur metinlerinde, Kâşgarlı Mahmud'da ve Kutadgu Bilig'de görülür; Tarihsel Derlem'de en çok XIII–XIV. yüzyıl Eski Anadolu metinlerinde geçer, XVI. yüzyılda bitkilerin sevdiği yer ve rüzgârdan söz edilir. Türk dillerine yayılırken söy-, süy-, sü- gibi değişkelere bürünmüş, Çuvaşçada sav- olmuş, Yeni Uygurcada ‘öpmek’ anlamına kaymıştır. Altay kuramı çerçevesinde Tunguz, Moğol, Japon ve Kore dilleriyle kurulan bağlar tartışmalıdır.

  1. 9. yüzyıl · Eski Türkçe (Orhon): sev-
  2. 9. yüzyıl · Eski Uygur Türkçesi: sev- ~ säb-
  3. 11. yüzyıl · Karahanlı Türkçesi: sew-
  4. 13. yüzyıl · Harezm Türkçesi: sev-
  5. 13. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: sev-
  6. 14. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: sew- ~ söv- ~ söy-
  7. 15. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: sev-
  8. 15. yüzyıl · Çağatay Türkçesi: sew-
  9. 16. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: sev-
  10. 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: sev-
  11. 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: sevmek
  12. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: sevmek
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

Tarihsel söz varlığı

Türkçenin tarihsel dönemlerindeki görünüm

Aç / kapat

İlk tarihsel tanık: yaklaşık 1387 · Şeyhoğlu Kâbûs-nâme Tercümesi · PDF s. 121

Türkçe tercümenin kaynak yayında olasılıklı gösterilen tarihi. Kaynak yayın tercüme tarihini başlık künyesinde [1387?] biçiminde, belirsizlik işaretiyle verir. Tarih dayanağı: Başlık sayfası, PDF s. 2

Anlamsal gelişim çizgisi

İlk kayıttan günümüz Türkçesine

2 denetlenmiş basamak

1387 · Eski Anadolu Türkçesi kaydından canlı Bitigçi sözlük anlamlarına uzanan sıra. Aynı yazımlı ham tanıklar tek başına anlam değişimi sayılmaz.

Denetlenmiş ilişki türleri: anlam ve biçim sürekliliği

  1. 1

    1387

    Eski Anadolu Türkçesi

    Tarihsel kaynak

    Tarihleme dayanağı: eserin telif veya dil katmanı için yaklaşık dönem

    Biçim: sev- · fiil

    Dönem anlamı

    Bir kimseye veya şeye güçlü yakınlık ve bağlılık duymak.

    anlam ve biçim sürekliliği

    Kâbûs-nâme'de dost, çocuk ve iyi davranışa yönelen duygusal bağlılığı anlatır.

    Günümüze uzanan değişim

    Biçim ve temel duygu anlamı sürmüştür.

    Canlı sözlükteki güncel anlam kimliğiyle denetlendi.

    Kaynak dayanağını aç (1)

    Keykâvus bin İskender bin Veşmgîr (2016). Kâbûs-nâme. Tercüme eden Şeyhoğlu Sadru’d-dîn Mustafa; hazırlayan Enfel Doğan. Ankara: Türk Dil Kurumu.

    Çevriyazılı metin ile yazma yaprağı yüzü-satır gönderimli sözlük/dizin için ana kaynak.

  2. 2

    Canlı Bitigçi sözlük kaydı

    Günümüz Türkçesi

    Güncel sözlük

    Biçim: sevmek

    1. güncel anlam

    Birine veya bir şeye içten değer verip onunla bağ kurmak; ilgili: → sevgi.

    2. güncel anlam

    Kişiye gönül ilgisi duyarak onunla özel bir duygusal bağ kurmak; ilgili: → ilişki.

    3. güncel anlam

    Bir uğraşı veya nesneyi kendine çekici bularak ona isteyerek yönelmek; ilgili: → hoşlanmak.

    4. güncel anlam

    → okşamak

    5. güncel anlam

    Belirli çevre koşullarında daha iyi gelişmek veya işlemek; ilgili: → gelişmek.

Yöntem ve tarih sınırları

Tarihsel basamaklar yalnız editoryal olarak denetlenmiş tarihsel tanım ve çağdaş anlam bağlantılarından kurulur; aynı yazımlı ham derlem eşleşmeleri anlam değişimi iddiasına dönüştürülmez.

Tarihler eser veya yazıt tarihleridir; bir anlamın dilde ilk ya da son kez kullanıldığı tarihi göstermez. Günümüz basamağı canlı sözlük durumudur.

Eski Anadolu Türkçesisev-fiil
Kaynak çevriyazıları:Kâbûs-nâme: sev-

Transkripsiyon notu: Yayınların çevriyazıları kaynak başına korunmuştur. Kâbûs-nâme: sev-. Sade karşılıklar yalnız arama anahtarıdır.

Bağlama dayalı özgün Bitigçi tanımı: Bir kimseye veya şeye güçlü yakınlık ve bağlılık duymak.

Tarihsel bağlam: Kâbûs-nâme'de dost, çocuk ve iyi davranışa yönelen duygusal bağlılığı anlatır.

Anlamsal gelişim notu: Biçim ve temel duygu anlamı sürmüştür.

Çağdaş arama bağı: sevmek · anlam ve biçim sürekliliği · kaynak biçimi, bağlam, anlam bağı ve özgün tanım denetimli

Kaynaklarda tanıklanan biçimler

  • sev- (yalın biçim)
    Tanıklık: Kâbûs-nâme, 7a/13, 7b/13, 7b/14, 7b/15, 15a/7, 23a/15, 33b/15, 34b/6, 104a/11 (yaprak yüzü–satır)

Bu kaynak kapsamındaki tanıklarda ayrıca çekimli bir biçim kaydedilmemiştir.

Tarihsel kaynaklardan derlem satırları

Her satır kendi kaynak birimini korur; farklı maddelerin metinleri birleştirilmez.

Mu ’min ne-buved her ki ne (âşık bâşed176 (7 Eğer kimseyi sevesi olursan bir kişi sev ki sevüp cefasın çekmeğe (8) değe. Sevdügüm hod Batlamyus veya Eflatun olmayısar veyâhod (9) Yûsuf olası degül.

Eski Anadolu Türkçesi · Şeyhoğlu Kâbûs-nâme Tercümesi · yaklaşık 1387 · PDF s. 121 · çevriyazı güveni B

Kaynak yayınlar ve okuma notu

Keykâvus bin İskender bin Veşmgîr (2016). Kâbûs-nâme. Tercüme eden Şeyhoğlu Sadru’d-dîn Mustafa; hazırlayan Enfel Doğan. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Yayın yılı, sözcüğün ilk kullanım tarihi değildir. Çağdaş madde bağlantıları kaynak yayındaki anlam karşılığı ve biçim denetimiyle kurulmuştur; tek başına ses benzerliği tarihsel akrabalık kanıtı sayılmaz.

BD Bağlam Gösterimi · sevmek

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.