tip
(isim, sıfat, edebiyat, tiyatro, mecaz)Ortak nitelik, sınıf, ayırt edici insan veya kalıplaşmış kurmaca kişi.
Ortak nitelik, sınıf, ayırt edici insan veya kalıplaşmış kurmaca kişi.
Tip, Fransızca type sözcüğünden alınmıştır; Tietze ve Karaağaç kökeni aynı biçimde verir. Karaağaç sözcüğü ‘bir türün ortak özelliklerini kendinde toplayan örnek’, ‘tür, çeşit’, ‘ilginç, değişik kimse’ ve anlatı yapıtlarında bir zihniyeti temsil eden kişi anlamlarıyla kaydeder; tipik, tipoloji ve tipolojik de aynı dilden gelmiştir. Tietze'nin tek tanığı 1985 tarihlidir; ama XX. yüzyıl başına ait Kestelli sözlüğü sözü Fransızca kökenli olarak ‘örnek’ ve ‘tuhaf tavırlı adam’ anlamlarıyla, Toven de ‘model’ ve ‘kendine özgü kişi’ anlamlarıyla kaydeder. Kesin giriş tarihi bilinmese de söz yüzyılın başında kullanılıyordu.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit