Paylaşan taraf ve birden çoğuna ait özellik.
(isim) → kuma.
Ortak, Uygur ve Karahanlı metinlerinde ortuk biçimiyle ‘ortak, şerik’ anlamında geçen eski bir Türkçe sözdür; Clauson'a göre erken bir dönemde ortak'a dönüşmüştür. Kökeni tartışmalıdır: Clauson, ETDES ve Kâmûs-ı Türkî sözü orta'nın eski biçimi ortu'dan -k ekiyle türetir; Stachowski anlam gelişimini açık bulmayarak orun ve ordu ile aynı köke, *orutak ‘aynı konağı paylaşan’ biçimine bağlar; Gülensoy ise *or- ‘biçmek’ fiilinden bir türetme önerir. Kur'an Tercümesi'nde ortak kat- ‘Tanrı'ya ortak koşmak’ kalıbıyla geçer.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit