taraf

Bitigçi Sözlük Maddesi

taraf

(isim)
Arapça ṭaraf · 7 anlam

Uzamsal konum, karşıt görüşteki kesim, akraba çevresi ve bir bölüm.

  1. 1.

    Varlığın çevresindeki konum

    (isim) Nesnenin veya kişinin çevresinde, bakışa ve duruşa göre ayırt edilen konumlardan her biri; ilgili: → yan.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)
  2. 2.

    Bakılan veya gidilen doğrultu

    (isim) → yön.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)
  3. 3.

    Belirtilen yere yakın çevre

    (isim) Belirtilen yerleşim veya yapının bulunduğu çevre; ilgili: → yer.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)
  4. 4.

    Karşıt konumdaki kesim

    (isim) Anlaşmazlıkta veya karşılıklı ilişkide kendi görüş ve çıkarlarıyla yer alan kişi ya da topluluk; ilgili: → yan.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)
  5. 5.

    Akrabalık çevresi

    (isim) Ailede belirli bir kişiye veya kola bağlı akrabaların oluşturduğu çevre; ilgili: → soy.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)
  6. 6.

    Bütünün belirli kesimi

    (isim) Bütünden, konumu veya özelliği bakımından ayrılarak düşünülen kesim; ilgili: → bölüm.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)
  7. 7.

    Söz edilen kişiyi gösterme

    (isim) Resmî anlatımda konuşanı, dinleyeni ya da sözü edilen varlığı dolaylı olarak gösteren ad; ilgili: → kişi.

    Tanım kaynağı: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 21:58:43 · Türkiye saati (UTC+3)

İLERİ ÇÖZÜMLEMELER

taraf etimolojisi ve tarihsel dönemleri

Taraf, Arapça ṭaraf ‘yan’ sözünden alınmıştır; Räsänen, Stachowski, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar XIV. yüzyıldandır: Kısasü'l-Enbiyâ'da tört taraf ‘dört yan’; Anadolu'da Kâbûs-nâme Tercümesi'nde iki tarafdan, sonra Dede Korkut Kitabı'nda da ṣol tarafda ‘sol yanda’ geçer. Osmanlıcada çok yaygınlaşır. Kâmûs-ı Türkî ‘yan, cihet’ anlamının yanında ‘yer, memleket’, ‘nezd’, ‘taraftarlık’ ve davada ya da yarışta karşı karşıya gelen ‘hasım’ anlamlarını sayar. Arapça çoğulu etraf da Türkçeye ayrı bir söz olarak girmiştir.

  1. 14. yüzyıl · Harezm Türkçesi: taraf
  2. 14. yüzyıl · Kıpçak Türkçesi: taraf
  3. 14. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: taraf
  4. 15. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: taraf
  5. 15. yüzyıl · Çağatay Türkçesi: taraf
  6. 17. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: taraf
  7. 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: taraf
  8. 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: taraf
Etimoloji Atlası'nda köken yolculuğunu aç

BD Bağlam Gösterimi · taraf

Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.

Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.

Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.

Bu maddeye atıf

Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.

Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…

Sözlük bilgisi ile canlı BD ölçümlerini birlikte açıklayan seçilmiş yanıtlar.

Tümünü aç

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı

Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.

İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları

Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.