çoklu
(sıfat)
· 1 anlam
Seçili Derlem İstatistikleri
İLERİ ÇÖZÜMLEMELER
çoklu etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Çoklu, çok sözüne -lu ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir sıfattır. Söz Eski Anadolu Türkçesinde 'çok şeyi olan, varlıklı' demekti (Dilçin); Tarihsel Derlem'deki tek tanığı XIV. yüzyılda Gülşehrî'nin Mantıku't-Tayr'ındadır: _Azı kaçan begeneler çoklular_ (MT 3089); Türkiye Türkçesindeki 'birden çok parçayı ya da işlevi bir arada bulunduran' anlamının incelenen kaynaklarda tanığı yoktur. Taban çok Tietze'ye göre ilk kez Harezm Türkçesinde görülür; Stachowski sözün hemen yalnız Oğuz dillerinde bulunduğunu belirtir ve onu olasılıkla taş 'dış yüz' ya da taş- 'taşmak' ile ilişkilendirir.
- 14. yüzyıl · Eski Anadolu Türkçesi: çoklu
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: çoklu
BD Bağlam Gösterimi · çoklu
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu maddeye atıf
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
İlgili Sözler
çokluluk
çoklu ajan
çoklu ağaç
çoklu kriz
çoklu omik
çoklu priz
çoklu risk
çoklu zekâ
çoklu bulut
çoklu doğum
çoklu ekran
çoklu evren
çoklu görev
çoklu hesap
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, güven düzeyi ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.