öteleme

(isim) Bir nesnenin veya yapının, konumu değişecek biçimde yana, ileriye ya da başka bir yöne kaydırılması. Biçimini bozma gereği olmadan yerini değiştirmeyi anlatır; mühendislikte yapı katlarının yatay hareketi gibi durumlarda ölçülebilir.

(isim, fizik) Bir şeklin düzlemde veya uzayda, her noktasının aynı yön ve uzaklık kadar yer değiştirmesiyle elde edilen geometrik dönüşüm. Şeklin büyüklüğü ve biçimi korunur; yalnız konumu değişir, böylece başlangıçtaki görüntüyle eş bir sonuç oluşur; intikal.

(isim) Yapılması gereken bir işi, ödenmesi beklenen borcu veya verilmesi gereken kararı planlanan zamandan daha sonraya bırakma. Bu gecikme yeni bir tarih belirlenerek düzenlenebilir ya da kişinin önceliğini başka işlere vermesi yüzünden kendiliğinden uzayabilir.

(isim) Bir kişiyi, görüşü veya gereksinimi karar ve ilgi alanının gerisine iterek daha az dikkate alınır hâle getirme. Kişi birini açıkça reddetmese de onun söz hakkını, katkısını veya önceliğini sürekli ikinci plana bıraktığında bu kullanım ortaya çıkar.