adalet

(isim) Yargıda, yönetimde ve insanlar arası ilişkilerde kayırmacılığa, keyfîliğe yer vermeden meşru olanı, yasanın ve vicdanın doğru saydığını esas alma ilkesi; kararların ve düzenlerin onunla tartıldığı, zulmün karşıtı sayılan temel toplumsal değer.

(isim) Bir yöneticinin, yargıcın ya da paylaştıranın her bireye emeği, durumu ve konumu neyi gerektiriyorsa onu eksiltmeden, kimseyi ötekinden üstün tutmadan sunması; hükmederken ve bölüşürken herkese yaraşan payı tanıma erdemi.

(isim) Toplum yaşamında hukuk düzeninin tanıdığı yetki ve korumaların ayrım gözetilmeden işlemesini, uyuşmazlıkların yargı yoluyla çözülmesini ve suçun karşılıksız kalmamasını güvenceye alan düzen ve işleyiş; eski deyişle "türe".

(isim) Yargı görevini üstlenen mahkemeler, savcılıklar, cezaevleri ve bunları yöneten bakanlıktan oluşan resmî kurumlar bütünü; suç işleyenin yakalandıktan sonra yargılanmak üzere bırakıldığı, davaların görülüp karara bağlandığı kamu yapılanması.