el
II (isim)-
(isim) → yabancı.
(isim) → yabancı.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Bu el ‘başkası, yabancı’ anlamını taşır ve Eski Türkçenin devlet düzenini anlatan e:l sözünden gelişmiştir. Clauson'a göre e:l önce ‘bağımsız bir hükümdarın yönettiği siyasal birlik’ demekti, Karahanlı döneminden sonra ‘halk, topluluk’ anlamını kazandı; Osmanlıcada ‘halk’ özellikle ‘başkaları’ diye anlaşıldı. Tietze ‘başkası, yabancı, namahrem’ anlamlı ėl'i ‘ülke’ anlamlı ėl'den türetir. Bu anlamın tanıkları XIII–XIV. yüzyılda başlar: Yûnus Emre'de _bilişlüdür il degül_ ‘tanıdıktır, yabancı değil’, Şeyhoğlu'nda _evvel el sini-sin korlar_ ‘önce başkalarının sofrasını kurarlar’. El âlem, eloğlu ve elin herifi de bu anlamı taşır.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit