hiç
(zarf, ünlem, isim)Olumsuzluğu pekiştirme, herhangi bir zamanı sorma ve değersiz sayma.
Olumsuzluğu pekiştirme, herhangi bir zamanı sorma ve değersiz sayma.
Hiç, Farsça hīç ‘hiçbir şey, yok’ sözünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Sözcük erken girmiştir: XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de ve Karahanlı Kur'an Tercümesi'nde olumsuz yargıyı pekiştiren hiç ile hiç kimerse ‘hiç kimse’ öbeği görülür. Eski Anadolu Türkçesinde ad olarak ‘değersiz şey’, olumsuz cümlede ‘kesinlikle’, soruda ‘acaba’ anlamlarıyla ve hiç kişi, hiç nesne öbeklerinde yaşar. Stachowski'nin andığı Farsça heç değişkesi, XIV. yüzyıl Harezm ve Kıpçak metinlerindeki, Anadolu ağızlarındaki heç ile Azerbaycan Türkçesindeki hėç'i açıklar (Bitigçi açıklaması).
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit