kaz
(isim, sıfat, hayvan bilimi, mecaz)-
2.
(sıfat, mecaz) Budala olan (kimse).
(sıfat, mecaz) Budala olan (kimse).
Kaz, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir kuş adıdır; Eren, Stachowski ve Gülensoy sözü Eski Türkçe ḳaz ve yeniden kurulan *ḳāz biçimine bağlar. Daha eski kökeni tartışmalıdır: Clauson kuşku işaretiyle verdiği maddede onu neredeyse kesin olarak erken bir Hint-Avrupa alıntısı, olasılıkla Toharca bir söz sayar; ÈSTJa yansıma kökenini olası bulur, Moğolca ve Mançuca karşılaştırmalarla kurulan ortak bir Altay adını ise açık sorun olarak bırakır; Stachowski de kazların sesini anlatan ḳag ḳug et- yansımasıyla bağı soru olarak anar. Söz Uygurca Budist metinlerde, Kutadgu Bilig'de ve Divanü Lugati't-Türk'te geçer; XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî 'ahmak' mecazını da kaydeder.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Güncel madde için atıf biçimleri hazırlanıyor.
Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit