kaz
Perde ayaklı, uzun boyunlu; suda ve karada yaşayabilen, yabani veya evcil olarak bulunan kuş (Anser).
Kaz, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir kuş adıdır; Eren, Stachowski ve Gülensoy sözü Eski Türkçe ḳaz ve yeniden kurulan *ḳāz biçimine bağlar. Daha eski kökeni tartışmalıdır: Clauson kuşku işaretiyle verdiği maddede onu neredeyse kesin olarak erken bir Hint-Avrupa alıntısı, olasılıkla Toharca bir söz sayar; ÈSTJa yansıma kökenini olası bulur, Moğolca ve Mançuca karşılaştırmalarla kurulan ortak bir Altay adını ise açık sorun olarak bırakır; Stachowski de kazların sesini anlatan ḳag ḳug et- yansımasıyla bağı soru olarak anar. Söz Uygurca Budist metinlerde, Kutadgu Bilig'de ve Divanü Lugati't-Türk'te geçer; XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî 'ahmak' mecazını da kaydeder.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳaz
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kaz
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaz
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kaz ~ qaz
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaz ~ ḳaz
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳaz
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḳaz
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
- 17. yy. · Çağatay Türkçesi: kaz
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kaz