kaz — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

kaz

Perde ayaklı, uzun boyunlu; suda ve karada yaşayabilen, yabani veya evcil olarak bulunan kuş (Anser).

Kaz, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir kuş adıdır; Eren, Stachowski ve Gülensoy sözü Eski Türkçe ḳaz ve yeniden kurulan *ḳāz biçimine bağlar. Daha eski kökeni tartışmalıdır: Clauson kuşku işaretiyle verdiği maddede onu neredeyse kesin olarak erken bir Hint-Avrupa alıntısı, olasılıkla Toharca bir söz sayar; ÈSTJa yansıma kökenini olası bulur, Moğolca ve Mançuca karşılaştırmalarla kurulan ortak bir Altay adını ise açık sorun olarak bırakır; Stachowski de kazların sesini anlatan ḳag ḳug et- yansımasıyla bağı soru olarak anar. Söz Uygurca Budist metinlerde, Kutadgu Bilig'de ve Divanü Lugati't-Türk'te geçer; XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî 'ahmak' mecazını da kaydeder.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳaz
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kaz
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaz
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kaz ~ qaz
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaz ~ ḳaz
  6. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳaz
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḳaz
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
  9. 17. yy. · Çağatay Türkçesi: kaz
  10. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
  11. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
  12. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kaz

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).