kaz — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 15 Ekim 2026, 23:36 (Türkiye saati)

Word
592
kaynak
39
tarihsel tanık
111.924
en eski kayıt
8. yy.

kaz

Perde ayaklı, uzun boyunlu; suda ve karada yaşayabilen, yabani veya evcil olarak bulunan kuş (Anser).

Kaz, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir kuş adıdır; Eren, Stachowski ve Gülensoy sözü Eski Türkçe ḳaz ve yeniden kurulan *ḳāz biçimine bağlar. Daha eski kökeni tartışmalıdır: Clauson kuşku işaretiyle verdiği maddede onu neredeyse kesin olarak erken bir Hint-Avrupa alıntısı, olasılıkla Toharca bir söz sayar; ÈSTJa yansıma kökenini olası bulur, Moğolca ve Mançuca karşılaştırmalarla kurulan ortak bir Altay adını ise açık sorun olarak bırakır; Stachowski de kazların sesini anlatan ḳag ḳug et- yansımasıyla bağı soru olarak anar. Söz Uygurca Budist metinlerde, Kutadgu Bilig'de ve Divanü Lugati't-Türk'te geçer; XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî 'ahmak' mecazını da kaydeder.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳaz
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kaz
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaz
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kaz ~ qaz
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaz ~ ḳaz
  6. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳaz
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḳaz
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
  9. 17. yy. · Çağatay Türkçesi: kaz
  10. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
  11. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaz
  12. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kaz

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).