toplam
Ayrı ayrı sayılan veya ölçülen niceliklerin bir araya getirildiğinde ulaştığı bütün değer. Harcama, kişi sayısı veya yol uzunluğu için kullanılırken hangi parçaların hesaba katıldığı belirtilmezse aynı görünen iki toplam farklı sonuçları anlatabilir; mecmu, yekûn.
Toplam, toplamak fiilinin gövdesi topla-'ya -m ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy sözü to-p+la-m diye çözümler. topla- da top sözünden -la- ekiyle türemiştir. Stachowski top'u ‘yuvarlak; top; bütün, bütünlük’ anlamlarıyla Ortak Türkçe *top'a bağlar, Tietze ise Eski Türkçe tob ‘top’ biçimine götürür ve taban söz top'un XIV. yüzyıl Anadolu metinlerinde ‘hep, bütün’ anlamında kullanıldığını gösterir. Kâmûs-ı Türkî toplamak'ı tanımlar ama toplam'a yer vermez. Bu, toplam'ın mecmu ve yekûn karşılığı olarak XX. yüzyılda yaygınlaştığını düşündürür (Bitigçi açıklaması).
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: toplam