yenge — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 2026-10-12

Word
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

yenge

Bir kimsenin kardeşinin, dayısının veya amcasının karısı; bula

Yenge, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir akrabalık adıdır: Clauson sözü VIII. yüzyıl ve sonrasına tarihlediği Uygurca Budist metinlerde 'ağabeyin karısı' anlamıyla tanıklar, Kaşgarlı Mahmud da yeŋge'yi 'büyük kardeşin karısı' diye verir. ÈSTJa'ya göre temel anlam 'ağabeyin ya da babanın küçük erkek kardeşinin karısı'dır; 'gelini güveye götüren kadın' anlamı büyük olasılıkla düğün geleneklerinden doğmuştur. Stachowski Ortak Türkçe *jeŋke'yi kurar; Eren ise daha eski kökene doyurucu bir açıklama bulunmadığını belirtir. Gülensoy ve Kâmûs-ı Türkî sözü yan sözüne bağlar.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yeŋge
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yeŋge
  3. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: yeŋe
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yenge ~ yinge
  5. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yeŋge
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: jenge ~ enge
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yenge
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yenge ~ yinge ~ inge

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).