yenge
Bir kimsenin kardeşinin, dayısının veya amcasının karısı; bula
Yenge, Türk dillerinin hemen hepsinde yaşayan eski bir akrabalık adıdır: Clauson sözü VIII. yüzyıl ve sonrasına tarihlediği Uygurca Budist metinlerde 'ağabeyin karısı' anlamıyla tanıklar, Kaşgarlı Mahmud da yeŋge'yi 'büyük kardeşin karısı' diye verir. ÈSTJa'ya göre temel anlam 'ağabeyin ya da babanın küçük erkek kardeşinin karısı'dır; 'gelini güveye götüren kadın' anlamı büyük olasılıkla düğün geleneklerinden doğmuştur. Stachowski Ortak Türkçe *jeŋke'yi kurar; Eren ise daha eski kökene doyurucu bir açıklama bulunmadığını belirtir. Gülensoy ve Kâmûs-ı Türkî sözü yan sözüne bağlar.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yeŋge
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yeŋge
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: yeŋe
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yenge ~ yinge
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yeŋge
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: jenge ~ enge
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yenge
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yenge ~ yinge ~ inge