anason — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 15 Ekim 2026, 17:19 (Türkiye saati)

Word
474
kaynak
39
tarihsel tanık
104.759
en eski kayıt
8. yy.

anason

Kurutulmuş tanelerinin baharlı aromasıyla tanınan otsu tarım türü. Öğütülerek çeşitli yiyecek ve içeceklere tat verir; aromanın gücü yetiştirme koşullarıyla saklama süresine göre değişir, ince yapraklı gövdesi yazın gelişir.

Anason, kökü Yunancaya uzanan bir bitki adıdır; kaynaklar Türkçeye giriş yolunda ayrılır. Tietze ve Stachowski sözü Arapça anīsūn'a, Arapça sözü de Yunancaya bağlar; Eren, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî ise Arapça bir ara biçim anmadan sözü Rumca ya da Yunanca ánison'a bağlar. Tarihsel Derlem'de söz XIV.–XV. yüzyıla tarihlenen Müntahab-ı Şifâ'da anīsōn ve anīsūn biçimleriyle ilaç tariflerinde görülür. XVI. yüzyıldan başlayarak anison biçimi de belirir; Evliyâ Çelebi anison arakı satan dükkânları sayar. anason yazımı Kâmûs-ı Türkî'de kayıtlıdır.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: anīsōn ~ anīsūn
  2. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: anison
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: anīsūn ~ anison ~ enīsūn
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: anason ~ anison
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: anason

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).