bugün
İçinde bulunulan gün
Bugün, işaret sıfatı bu ile gün adının birleşip kaynaşmasından doğmuştur; Stachowski bu çözümlemeyi Räsänen'e dayanarak verir, Gülensoy da bu + gün (< kün) diye çözümler. İki öğe XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de bu kün ‘bugün’ olarak ayrı yazılır; söz XIII. yüzyılda Yusuf u Züleyhâ'da bugün biçimiyle görülür ve Harezm, Kıpçak, Çağatay metinlerinde de yaşar. Dilçin Eski Anadolu metinlerinden bugünki gün ‘işte bugün’ kalıbını kaydeder. Stachowski yapıyı, başında işaret sözü bulunan beri ve öbür gibi oluşumlarla karşılaştırır. Söz Anadolu ağızlarında bön, böön gibi, Teleütçede ise pūn biçimine kadar kaynaşmıştır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: bu kün
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bugün
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: bu kün
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: bugün
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: bu kün
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bugün
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bugün
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bugün
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bugün