bugün — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 23:30 (Türkiye saati)

Word
369
kaynak
39
tarihsel tanık
96.947
en eski kayıt
8. yy.

bugün

İçinde bulunulan gün

Bugün, işaret sıfatı bu ile gün adının birleşip kaynaşmasından doğmuştur; Stachowski bu çözümlemeyi Räsänen'e dayanarak verir, Gülensoy da bu + gün (< kün) diye çözümler. İki öğe XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de bu kün ‘bugün’ olarak ayrı yazılır; söz XIII. yüzyılda Yusuf u Züleyhâ'da bugün biçimiyle görülür ve Harezm, Kıpçak, Çağatay metinlerinde de yaşar. Dilçin Eski Anadolu metinlerinden bugünki gün ‘işte bugün’ kalıbını kaydeder. Stachowski yapıyı, başında işaret sözü bulunan beri ve öbür gibi oluşumlarla karşılaştırır. Söz Anadolu ağızlarında bön, böön gibi, Teleütçede ise pūn biçimine kadar kaynaşmıştır.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: bu kün
  2. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bugün
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: bu kün
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: bugün
  5. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: bu kün
  6. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bugün
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bugün
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bugün
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bugün

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).