kavram
Bir nesnenin veya düşüncenin zihindeki soyut ve genel tasarımı; mefhum, fehva, konsept, nosyon
Kavram, kavra- ‘elle sıkıca tutmak’ fiilinden -m ekiyle türemiş bir addır (Bitigçi açıklaması). Söz eski metinlerde somut bir anlamla görülür: Dilçin'in sözlüğü kavram yeri öbeğini, koyun ve keçi gibi hayvanların semiz mi zayıf mı olduğunu anlamak için elle tutulan böğür boşluğu diye açıklar. Derleme Sözlüğü de Anadolu ağızlarından kavram ‘tutam, avuç dolusu’ ve ‘deste’ anlamlarını kaydeder. ‘Zihindeki genel tasarım’ anlamı incelenen kaynaklarda tanıklanmaz; Gülensoy'un kavra- için verdiği ‘iyice anlamak’ mecazına koşut olarak elle kavramaktan zihinle kavramaya geçişle açıklanabilir (Bitigçi açıklaması).
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: kavram
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kavram