nergis — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 13 Ekim 2026, 13:34 (Türkiye saati)

Word
202
kaynak
34
tarihsel tanık
54.972
en eski kayıt
8. yy.

nergis

Nergisgillerden, bazı türlerinde beyaz, bazılarında sarı renkte olan çiçekleri ayrı veya bir kök sap üzerinde şemsiye durumunda, açılmadan önce bir yenle örtülü bulunan, 20-80 santimetre yüksekliğinde, soğanlı bir süs bitkisi (Narcissus)

Nergis, Farsçada aynı çiçeğin adı olan nargis sözünden alınmıştır; Stachowski Farsça sözü Yunanca nárkissos'a dayandırır. Tarihsel Derlem'de söz XIV. yüzyılda Süheyl ü Nev-bahâr'da, XV. yüzyılda Çağatay şairi Gedâyî'nin divanında geçer; Eski Anadolu hekimlik metninde nerkes, Evliyâ Çelebi'de nerkis yazımları da görülür. Divan şiirinde çiçek sevgilinin baygın gözüne benzetilir; Kâmûs-ı Türkî ve öteki sözlükler 'güzelin gözü' mecazını ayrı anlam olarak kaydeder.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: nergis
  2. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: nergis
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: nergis ~ nerkis
  4. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: nergis
  5. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: nergis
  6. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: nergis

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).