armut — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 2026-10-12

Word
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

armut

Gülgillerden, çiçekleri beyaz, Türkiye'nin her yerinde yetişen bir ağaç (Pyrus communis)

Armut, Farsçada armūd, amrūd ve emrūd biçimleriyle bilinen meyve adının Türkçedeki karşılığıdır; Stachowski, Tietze ve Räsänen sözü Farsçaya bağlar, Eren de bu açıklamayı yaygın kabul olarak aktarır. Gülensoy ise sözü al ve murt öğeleriyle açıklayarak Türkçe sayar. Söz XI. yüzyılda Kaşgarlı Mahmud'un sözlüğünde madde başıdır; Tarihsel Derlem'de XIV. yüzyılda Codex Cumanicus'ta ve Anadolu metinlerinde görülür. Osmanlı yazı dilinde Farsça emrūd biçimi de uzun süre yaşamış, Meninski 1687'de armud'u halk ağzındaki biçim olarak göstermiştir.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: armut
  2. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: armut ~ ārmūd
  3. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: armud ~ armut
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: armūd ~ armûd
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: emrūd
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: emrūd ~ armud
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: armud
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: armut

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).