şeftali — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 2026-10-12

Word
160
kaynak
26
tarihsel tanık
26.996
en eski kayıt
8. yy.

şeftali

Gülgillerden, ılıman bölgelerde yetişen, çiçekleri pembe renkli bir ağaç (Prunus persica)

Şeftali, Farsça şaftālū sözünden alınmıştır; ETDES ve Kâmûs-ı Türkî Farsça sözü şaft 'kalın, semiz, yağlı' ile ālū 'erik' birleşiği olarak çözümler. Tarihsel Derlem'deki en eski Türkçe kayıt XIV. yüzyılda Codex Cumanicus'ta geçen şaftalu'dur. Anadolu'da Müntahab-ı Şifâ ile Ahmed-i Dâî'nin şiirlerinde şeftālū ~ şeftālü biçimleri görülür; Osmanlı metinlerinde şeftālū yazımı sürer, Evliyâ Çelebi'de şeftâli de belirir. Kâmûs-ı Türkî halk söyleyişindeki şefteli biçimini ve sözün mecaz 'öpücük' anlamını da kaydeder.

  1. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: şaftalu
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şeftālū ~ şeftālü
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şeftalû
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şeftālū
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şeftâlû ~ şeftâli
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şeftâlü
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şeftali

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).