şeftali
Gülgillerden, ılıman bölgelerde yetişen, çiçekleri pembe renkli bir ağaç (Prunus persica)
Şeftali, Farsça şaftālū sözünden alınmıştır; ETDES ve Kâmûs-ı Türkî Farsça sözü şaft 'kalın, semiz, yağlı' ile ālū 'erik' birleşiği olarak çözümler. Tarihsel Derlem'deki en eski Türkçe kayıt XIV. yüzyılda Codex Cumanicus'ta geçen şaftalu'dur. Anadolu'da Müntahab-ı Şifâ ile Ahmed-i Dâî'nin şiirlerinde şeftālū ~ şeftālü biçimleri görülür; Osmanlı metinlerinde şeftālū yazımı sürer, Evliyâ Çelebi'de şeftâli de belirir. Kâmûs-ı Türkî halk söyleyişindeki şefteli biçimini ve sözün mecaz 'öpücük' anlamını da kaydeder.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: şaftalu
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şeftālū ~ şeftālü
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şeftalû
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şeftālū
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şeftâlû ~ şeftâli
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şeftâlü
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şeftali