elma
Gülgillerden, çiçekleri pembe veya beyaz bir ağaç (Pyrus malus)
Elma, eski Türk dillerinde alma ve almıla diye iki biçimle görünen ortak bir meyve adıdır. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda alma'yı Oğuzlara, almıla'yı öbür Türklere bağlar. Kaynakların çoğu sözcüğün kökenini açık saymaz: Clauson olası bir Hint-Avrupa alıntısı sayar, Stachowski soru işaretiyle bir Ana İranca biçim üzerinden Hint-Avrupa'ya bağlayıp Avrasya'da dolaşan bir ad olarak görür; Eren kökeni bilinmez bırakır; Gülensoy alıntı savını kanıtlanmamış bulur. Anadolu ve Osmanlı metinlerinde uzun süre alma yazılan sözcük, İstanbul söyleyişinde elma'ya dönmüş, ağızlarda alma yaşamaya devam etmiştir.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: almıla ~ alma
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: alma
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: alma
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: alma / elma
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: alma
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: alma
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: alma / elma
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: elma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: elma