elma — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 08:39 (Türkiye saati)

Word
297
kaynak
37
tarihsel tanık
84.969
en eski kayıt
8. yy.

elma

Gülgillerden, çiçekleri pembe veya beyaz bir ağaç (Pyrus malus)

Elma, eski Türk dillerinde alma ve almıla diye iki biçimle görünen ortak bir meyve adıdır. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda alma'yı Oğuzlara, almıla'yı öbür Türklere bağlar. Kaynakların çoğu sözcüğün kökenini açık saymaz: Clauson olası bir Hint-Avrupa alıntısı sayar, Stachowski soru işaretiyle bir Ana İranca biçim üzerinden Hint-Avrupa'ya bağlayıp Avrasya'da dolaşan bir ad olarak görür; Eren kökeni bilinmez bırakır; Gülensoy alıntı savını kanıtlanmamış bulur. Anadolu ve Osmanlı metinlerinde uzun süre alma yazılan sözcük, İstanbul söyleyişinde elma'ya dönmüş, ağızlarda alma yaşamaya devam etmiştir.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: almıla ~ alma
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: alma
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: alma
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: alma / elma
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: alma
  6. 16. yy. · Çağatay Türkçesi: alma
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: alma / elma
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: elma
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: elma

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).