incir
Dutgillerden, asıl yurdu Akdeniz kıyıları olan, yaprakları geniş dilimli bir ağaç (Ficus carica)
İncir, Farsça encīr (anjīr) ‘incir’ sözünün alıntısıdır; Tietze, Eren, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir. Türkçedeki en eski tanıkları XIV. yüzyıldandır: Harezm Türkçesiyle yazılmış Kısasü'l-Enbiyâ'da Âdem ile Havva'ya yaprak veren incir ağacı anlatılır, aynı yüzyılda Codex Cumanicus sözü Kumanca listesine alır. Eski Anadolu ve Osmanlı metinlerinde uzun süre Farsçadaki…
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: incir
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: incir
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: encīr
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: encīr
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: incir ~ encīr
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: incir
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: incir
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: incir