buğday
Buğdaygillerden, karasal iklimin olduğu bölgelerde yetişen, un yapımında kullanılan tanelerini taşıyan kılçıklı çiçekleri olan, tek yıllık otsu bitki (Triticum)
Buğday, Ortak Türkçe *buğday ~ *boğday sözcüğünün devamıdır ve Uygur metinlerinden bu yana kesintisiz kullanılır. Kutadgu Bilig'de buğday başı Başak burcunun adıdır; Kaşgarlı Mahmud Barsgan halkının bu sözü söyleyemeyip budğay dediğini, bu yüzden sözcüğün onları ayırt etmek için sınama sözü olarak kullanıldığını anlatır. Daha eski kökeni bilinmez: Çince bir birleşikten türetme önerisi ÈSTJa'da ses bakımından zayıf bulunur; ÈSTJa'nın yazı Moğolcası buγudai'yi daha eski sayma olasılığı ise Eren'in görüşüyle çelişir. Eren'e göre Moğolca buğudai ile Macarca búza Türkçeden geçmiştir; Anadolu ağızlarında buğda, boğda, bıyday gibi biçimler yaşar.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: buğday
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: buğday ~ budğay
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: bu:day / buğday / boday
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: buğday / buğda
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: buğday
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: buğday
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: buğday / buğda
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: buğday