aslan
Kedigillerden, Afrika'da ve Asya'da yaşayan, kısa, yuvarlak başlı, kısık boyunlu, yuvarlak kulaklı, kaslı, derin göğüslü, devetüyü, gri, koyu kahverengi veya sarımsı kırmızı renkli kürkü olan, yırtıcı, erkekleri yeleli, kuyruğunun ucu püsküllü, güçlü bir tür memeli; arslan
Aslan, Türkçenin en eski hayvan adlarından biridir ve eski metinlerde arslan biçimiyle geçer. Kaynakların çoğu sözü kaplan ve sırtlan gibi -lan ögeli hayvan adları arasında sayar; ilk bölümün ne anlattığı ise tartışmalıdır: 'kükreme' yansıması, 'gelincik', ya da 'kestane rengi, kızıl kahverengi' anlamlı bir taban önerilmiştir. Söz Uygurca metinlerden ve Kaşgarlı Mahmud'dan beri tanıklıdır; r'siz aslan yazımı Uygurca bir kişi adında görülür, sözlüklerde XIII. yüzyıl Kıpçakçasında, Anadolu'da XIV. yüzyılda yaygınlaşır. Moğolcaya ve Macarcaya Türkçeden geçtiğini birçok kaynak, Farsçaya geçtiğini Eren yazar.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: arslan
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: arslan
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: aslan
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: arslan
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: aslan ~ aṣlan
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: arslan
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: arslan ~ arsalan
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: arslan ~ aṣlan
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: arslan
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: aslan ~ arslan
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: arslan ~ aslan
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: aslan