ben (III) — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 14 Ekim 2026, 14:02 (Türkiye saati)

Word
343
kaynak
37
tarihsel tanık
93.960
en eski kayıt
8. yy.

ben (III)

Teklik birinci kişiyi gösteren söz

Birinci tekil kişi zamiri ben, Türk dillerinin en eski ortak sözlerindendir. Clauson'a göre asıl biçim ben'dir; Oğuz dışındaki dillerde söz başındaki b- erken dönemde benzeşmeyle m-'ye dönmüş ve men yaygınlaşmıştır. Orhon yazıtlarında iki biçim yan yana görülür: Tonyukuk Yazıtı yalnız ben, Kül Tigin ve Bilge Kağan yazıtları yalnız men kullanır. XI. yüzyılda Kaşgarlı Mahmud Türklerin men, Oğuz, Kıpçak ve Suvarların ben dediğini kaydeder; Anadolu'da XIII. yüzyıldan beri ben kullanılır. Yönelme durumundaki baŋa (bana) eskiden beri kalın ünlülüdür. Oğuz kolunda bile Azerbaycan ve Türkmen Türkleri men derken ben biçimi Türkiye Türkçesi ile Gagavuzcada sürer.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): ben, men
  2. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ben, men
  3. 9. yy. · Eski Türkçe (Orhon): ben, men
  4. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: men (Oğuzca ben)
  5. 13. yy. · Harezm Türkçesi: ben, men
  6. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ben
  7. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: men
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ben ~ men
  9. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: men ~ ben
  10. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ben
  11. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: ben
  12. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ben
  13. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ben

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).